Ons jubileum dat niet over ons ging

Op 4 en 5 september liepen er door Ouwehands Dierenpark mensen die daar normaal niet tegelijk lopen. Peuters van een kinderdagverblijf, met een pedagogisch professional die de rij bij elkaar hield. Bewoners van een woonzorglocatie, sommigen in een rolstoel, met hun eigen begeleider ernaast. Mantelzorgers, die voor één dag geen mantelzorger hoefden te zijn. Vrijwilligers, ouders, cliënten en de mensen die dagelijks voor hen zorgen.

Allemaal uitgenodigd door SDB, vanwege ons vijftigjarig jubileum. Iets waar we zeker trots op zijn, maar waarvan we meteen wisten: dit gaat niet over ons.

Vijftig jaar is een uitnodiging om over jezelf te praten

SDB bestaat dit jaar vijftig jaar. We begonnen in 1976 als dienstverlener voor bejaardenoorden en maken inmiddels software voor de hele keten: van de kinderopvang tot de laatste levensfase. Van de wieg tot de oude dag, zeggen we weleens.

Zo’n mijlpaal komt vaak met een standaardinvulling. Een receptie. Relaties uitnodigen, een speech, een terugblik op vijftig jaar SDB. Niemand die er raar van op zou kijken. Maar dat hebben we niet gedaan en de reden was heel simpel. Als SDB geloven we dat zorg voor jong en oud iets is wat we samen dragen. Dan kun je niet vijftig jaar lang zeggen dat het om de ander draait en dan een zaal huren om over jezelf te praten.

We draaiden de vraag uiteindelijk om. Niet: wie nodigen we uit om ons te feliciteren. Maar: wie kunnen we een geweldige ervaring bieden en welke drempels kunnen wij weghalen zodat het echt kan?

Het antwoord werd twee dagen Ouwehands Dierenpark in Rhenen. Kosteloos, voor onze klanten en voor iedereen die daarbij hoort: medewerkers, kinderen, cliënten, patiënten, vrijwilligers, mantelzorgers en naasten. Toegang, parkeren, lunch en activiteiten voor onze rekening. Organisaties bepaalden zelf wie er meeging.

Een brancheorganisatie uit de kinderopvang schreef er achteraf over en vatte het heel treffend samen:

“Geen receptie voor relaties, maar een dag in Ouwehands Dierenpark voor de mensen om wie het gaat. Ruimte en aandacht teruggeven, noemen ze het zelf.”

Het echte werk zat in het weghalen van drempels

Een dag uit klinkt als een cadeau dat je gewoon geeft. In de praktijk is het dat niet en iedereen die in de kinderopvang werkt weet precies waarom. Een uitje is beroepskracht-kindratio’s. Toestemming van ouders. Vervoer regelen voor een groep die niet zomaar in een auto past. Een bezetting die toch al krap is en die je die dag ergens anders vandaan moet halen. Het enthousiasme is nooit het probleem. De organisatie is het probleem.

Daar ging onze meeste aandacht naartoe. Eigen begeleiders, vrijwilligers en mantelzorgers gingen mee, zodat er altijd iemand bij was die de groep kende. En SDB-collega’s waren in het park aanwezig om te ondersteunen waar nodig: rolstoelen duwen, groepen rondleiden. Alles om onze gasten een prachtige dag te bezorgen.

Wat er toen gebeurde

En dan het beeld dat ons het langst is bijgebleven: op hetzelfde pad, op hetzelfde moment, peuters van een kinderdagverblijf en bewoners van een woonzorglocatie. Twee groepen die in ons werk in verschillende systemen zitten, met verschillende wetten, verschillende financiering en verschillende cao’s. Ze kwamen elkaar regelmatig tegen, bij de ijsberen of de panda’s.

Wij bouwen software voor beide kanten van dat spectrum en we hadden nooit bedacht dat het er zo uit zou zien als je die kanten bij elkaar zet. Het was daarom niet alleen een onvergetelijk bezoek aan Ouwehands Dierenpark voor de bijna 4000 gasten, maar ook zeker voor ons een feest waar we met veel warmte en trots op terugkijken.

Wat op dat pad gebeurde, is precies waar wij in geloven: zorg voor jong en oud die je samen draagt, over de grenzen van wetten, financiering en cao’s heen. Community care noemen we dat. In kindcentra gebeurt het elke dag, waar opvang, onderwijs en zorg al onder één dak samenkomen. Vijftig jaar geleden begonnen we met software voor bejaardenoorden; de komende jaren bouwen we aan die verbinding.

Terug naar blogartikelen