Samen ontwikkelen: co-creatie met onze klanten als sleutel tot succes

Bij SDB geloven we dat innovatie in de kinderopvang ontstaat in samenwerking met de praktijk. Onze nieuwe Octopus OuderApp is hier een goed voorbeeld van. Niet achter gesloten deuren ontwikkeld, maar stap voor stap opgebouwd met input van gebruikers.

Van luisteren naar bouwen

Voor de ontwikkeling van de OuderApp zijn we gestart met gesprekken met ouders en organisaties. We verzamelden wensen, knelpunten en ideeën om goed te begrijpen wat er nodig was én waarom. Als softwareleverancier weten we hoe we veilige en betrouwbare oplossingen bouwen, maar de echte toets ligt bij de eindgebruiker: de ouder.

De ultieme test: ervaringen uit de praktijk

Daarom zijn we blij dat KidsFirst bereid was om de OuderApp vroegtijdig te testen onder hun ouders. Deze praktijkproef was essentieel om te zien of de app niet alleen technisch goed functioneerde, maar ook aansloot bij de dagelijkse routines en verwachtingen van ouders.

Wat maakte deze samenwerking waardevol?

• Praktijkgericht testen: ouders gebruikten de app in hun eigen dagelijkse situaties
• Directe feedback: in gezamenlijke sessies met KidsFirst verzamelden we ervaringen en verbeterpunten
• Snelle afstemming: dankzij korte lijnen konden we gericht optimaliseren

Het resultaat

De nieuwe OuderApp is betrouwbaar, overzichtelijk en prettig in gebruik. Ouders krijgen eenvoudig toegang tot dagrapporten, foto’s en berichten. Tegelijkertijd kunnen medewerkers efficiënt communiceren, met privacy en veiligheid als vaste basis.

Waarom co-creatie werkt

Co-creatie zorgt voor oplossingen die echt aansluiten op de praktijk. Door samen te ontwikkelen met ouders en organisaties, creëren we toepassingen die het verschil maken: voor ouders, medewerkers en kinderen.

Bijna gratis kinderopvang vraagt meer dan ambitie alleen

Het idee van bijna gratis kinderopvang schuift door naar 2029. Op papier voelt dat als uitstel. In de praktijk is het misschien precies wat nodig is.

Wie het dossier leest, ziet dat we allemaal hetzelfde doel hebben. Kinderopvang moet toegankelijk zijn, betaalbaar en van hoge kwaliteit. Punt. Maar het is de gekozen route die steeds meer spanning oproept.

Toezichthouders, planbureaus en uitvoeringsdeskundigen leggen allemaal de vinger op dezelfde zere plek. Een forse toename van de vraag in een sector met structurele personeelstekorten. Onzekere effecten op arbeidsparticipatie. En reële risico’s op wachttijden, prijsdruk en verlies aan kwaliteit. Tegelijk blijven cruciale vragen over toezicht, regeldruk en uitvoerbaarheid vooralsnog onbeantwoord.

Daarbovenop speelt het debat over DAEB. Het aanwijzen van de hele sector als dienst van algemeen economisch belang is geen technisch detail, maar een fundamentele systeemkeuze. Een keuze met directe gevolgen voor investeringen, innovatie en ondernemerschap. Dat verklaart de uiteenlopende reacties vanuit de sector. Niet vanuit ideologie, maar vanuit zorgen over de houdbaarheid van het stelsel op de lange termijn.

Wat daarbij schuurt, is de verhouding tussen middelen en effect. Miljarden extra uitgaven, terwijl kernproblemen als toegankelijkheid, eenvoud en kwaliteit nog niet aantoonbaar worden opgelost. Dan is het logisch dat de vraag wordt gesteld: lost dit werkelijk op wat we willen oplossen?

Misschien is dit juist het moment om afstand te nemen. Om het debat even boven de waan van de dag te tillen niet om het doel los te laten, maar om de route opnieuw te bepalen.

Een basisvoorziening voor alle kinderen vraagt om keuzes die rust brengen in plaats van schokeffecten. Om stappen die behapbaar zijn. Om verbeteringen die kunnen groeien in de praktijk, in plaats van een stelsel dat in één keer opnieuw wordt ontworpen.

Vooruitgang zit soms niet in groter of sneller, maar in zorgvuldiger.

Zeker in een sector die zo bepalend is voor kinderen, ouders én de samenleving.